DEP
وقتي قلبم بي تو گريونه، ابراي غم پر بارونـــه
دنيـاي من، ديگه ويروونـــــــــــه اي دل ، اي دل
تنهـــــــــــا مونـــــــــــدم با دل، دل ديوونـــــــــه
دنيام، دنيــــــــــــام، دنيــــــــــــام مث زندو نـــــــــه
سرراهـــــــم نه يک ميخــــــــــــــونه مونــــــده
نه ساقي مونـده نـــــــــــه پيمونه مونــــــــــده
از اون مــــــــــــرد تـــــــــــو با اون قلب مغــــــرور
يـه عاشق با دلـــــــــي ديوونه مونـــــــــــــــده
عاشـق، رســـــــــــــوا ، ديوونه ترينــــــــــم من
کاشکـي بـــي تو، دنيـــــــــا رو نبينـــــــــم من
اي دل ، اي دل ، اي دل ، دل ديـــــــــــــــوونـــــــــه
دنيام ، دنيـــــــــــام ، دنيـــــام مثه زندونـــــــــــه
وقتي قلبم بي تو گريونه؛ ابراي غم پر بارونـــه
دنيـاي من، ديگه ويروونـــــــــــه اي دل ، اي دل
تنهـــــــــــا مونـــــــــــدم با دل، دل ديوونـــــــــه
دنيام، دنيــــــــــــام، دنيــــــــــــام مث زندو نـــــــــه
چقدر دلگيـــــــــرم از دست زمونـــــــــــــــــــــه
عجب ظلمــــــــــــــي تو کــار آسمـــــــــــــــونه
شبـــاي شهر عاشق بي ستــــــــــــاره است
ستـــــــاره مــــــــــــــــال شهــــــــــر ديگــــرونه
عاشـق، رســـــــــــــوا ، ديوونه ترينــــــــــم من
کاشکـي بـــي تو ، دنيـــــــــا رو نبينـــــــــم من
اي دل ، اي دل ، اي دل ، دل ديـــــــــــــــوونـــــــــه
دنيام، دنيـــــــــــا ، دنيـــــام مثه زندونـــــــــــه
مارتيک - ماه
ماه در مياد که چــي بشه؟ ميخواد عزيز کـــي بشـه؟
ماه در مياد چيکـار کنه؟ باز آسمون رو تار کنه؟
نمي دونه تــــــو هستـــي به جاي اون نشستـــي
نمي دونه تو مــاهي، تو که رفيق راهي
عجب حکايتــــــــي شده فکر تو عادتـــــي شده
که از ســرم نميـــره ، که از سرم نميره
عجب روايتي شده ، عشقت عبادتي شده
خدا ازم نگيره ، خدا ازم نگيره
ماه در مياد که چي بشه ، ميخواد عزيـــــــــز کي بشه
ماه در مياد چيکـــــــار کنـــــــه ، بـــــاز آسمون رو تـار کنه
نمي دونه تو هستي ، بجاي اون نشستـــــــي
نمي دونه تو ماهـــــــــي ، تو کــــه رفيق راهـــــــــي
يه ماه مي خواستم که دارم ، اي ماه شام تـارم
تويـــــــــي رفيق راه من ، اي غنچـــه ي بهــارم
فرهاد - بوی عیدی
بوي عيـــــــدي، بوي توپ، بوي کاغــــــذ رنگـــــي
بوي تند ماهـــــــــي دودي وسط سفــــــــــره نو
بــــــــوی ياس جا نماز ترمه مــــــــــــــادر بـــزرگ
با اينـــــــــا زمستونــــــو ســـــــــــــــــــــر ميکنـم
با اينــــــــــا خستگيمـــــــــــــــو در ميکنــــــــــــم
شـــــــــــــــــادي شکستن قلــــــــک پـــــــــــــول
وحشت کم شدن سکه عيدي از شمردن زيــاد
بـــــــوي اسکناس تــــــا نخـورده لاي کتــــــــــاب
با اينـــــــــا زمستونــــــو ســــــــــــــــــــــر ميکنم
با اينــــــــــا خستگيمـــــــــــــــو در ميکنــــــــــــم
فکــــــــر قاشق زدن يه دختر چـــــادر سيـــــــــاه
شوق يک خيز بلند از روي بُتــه هـــــــــــاي نـــور
برق کفش جفت شده تـــــــــو گنجـــــــــــــه ها!
با اينـــــــــا زمستونــــــو ســـــــــــــــــــــر ميکنـم
با اينــــــــــا خستگيمـــــــــــــــو در ميکنــــــــــــم
عشق يک ستـــــــــــــاره ساختن با دُلــــــــــــک
ترس ناتموم گذاشتن جريمه هاي عيد مدرسـه
بوي گل محمدي که خشک شده لاي کتــــــــاب
با اينـــــــــا زمستونــــــو ســـــــــــــــــــــر ميکنـم
با اينــــــــــا خستگيمـــــــــــــــو در ميکنــــــــــــم
بوي باغچه،بـوي حوض، عطـــــر خوب نــــــــذري
شب جمعه پي فانوس، توي کوچــه گــــم شدن
تــــوي جـــوي لاجــــوردي، هــــوس يه آبتنــــــي
با اينـــــــــا زمستونــــــو ســـــــــــــــــــــر ميکنـم
با اينــــــــــا خستگيمـــــــــــــــو در ميکنــــــــــــم
فرهاد - هفته خاکستری
وقت خوبي که ميشد،غزلي تازه بگــــي
ظهر يکشنبه من ، جدول نيمه تموم
همه خونه هاش سياه، توي خونه جغد شوم
صفحه کهنه يادداشت هاي من
گفت دوشنبه روز ميلاد منه
اما شعر تو ميگه که چشم من
تو نخ ابره که بارون بزنه، آخ اگه بارون بزنه
غروب سه شنبــــــــــه خاکستري بــــود
همه انگــــــــــار نوک کوه رفته بـــودن
به خودم هي زدم از اينجـــــــــــا بــــرو
اما موش خورده شناسنــــــــــــامه من
عصر چارشنبه من ، عصر خوشبختي ما
فصل گنديدن مـــــــن ، فصل جون سختي ما
روز پنجشنبه اومد، مثه سقاهک پيـــــــر
رو نوکش يه چيکــــــــــــــــــــــــــــه آب
گفت به من بگيـــــــــر ،بگيـــــــــــــــــر
جمعه حرف تازه اي برام نداشت
هر چي بود پيشتر از اينها گفته بود
غم ميون دو تا چشمون قشنگت لونه کرده
شب تو موهاي سياهت خونه کرده
دوتا چشمون سياهت مثل شبهاي منه
سياهي هاي دو چشمت مثل غم هاي منه
وقتي بغض از مژه هام پايين مياد بارون ميشه
سيل غم آباديمو ويرونه کرده
وقتي با من ميموني تنهاييمو باد مي بره
دوتا چشمام بارون شبونه کرده
بهار از دستهاي من پر زدو رفت
گل يخ توي دلم جوونه کرده
تو اتاقم دارم از تنهايي آتيش ميگيرم
دل شکوفه توی اين زمونه کرده
چي بخونم جوونيم رفته صدام رفته ديگه
گل يخ توي دلم جوونه کرده
آن که چون آينه با من روبرو بود
درد و نفرين ، درد و نفرين بر سفر باد
سرنوشت اين جدايي دست او بود
گريه نکن که سرنوشت
گر مرا از تو جدا کرد
عاقبت دلهاي ما را
با غم هم آشنا کرد
چهره اش آينه کيست
آنکه با من روبرو بود
درد و نفرين بر سفر
اين گناه از دست او بود
اي شکسته خاطر من
روزگارت شادمان باد
اي درخت پرگل من
نو بهارت ارغوان باد
اي دلت خورشيد خندان
سينه تاريک من
سنگ قبر آرزو بود
آنچه کردي با دل من
قصه سنگ و سبو بود
من گلي پژمرده بودم
گر تو را صد رنگ و بو بود
اي دلت خورشيد خندان
سينه تاريک من
سنگ قبر آرزو بود